Category Archives: கவிதைகள்

கறை படிந்த ……..

பதிவின் வடிவம்

கறை படிந்த கைகள்
கறை படிந்த மனது
கறை படிந்த வாழ்வு
கறை படிந்த நட்பு
கறை படிந்த காதல்

சுமப்பது எத்தனை எத்தனை
கறைகளை
எத்தனை கறைகள் படிந்த போதும்
அத்தனையும் அடியில் அமுக்கி
அப்பாவி மனிதனாக
ஊர் போற்றும் பெரியோனாக
அசாடபூதி வேடம் அத்தனையும் தரித்து
உத்தமனாக வலம் வரும் மனிதா

எத்தனை காலம்
வேடம் கட்டி ஆடப் போகிறாய்
பழுத்து விழும் காலம்
தொலைவில் இல்லை
மறந்து விடாதே.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

Advertisements

ஆடிகாற்றுக்கு அம்மியும் பறக்கும்

பதிவின் வடிவம்
அம்மன் கோயில்
கொடியேறியதும்
அறைந்து வீசும் சோழகம்
திருவாய் மலர்ந்தது
அல்வாய்ப் பெண்மணி
கிணற்றில் நீரும் வற்றும்
மேலதிக தகவலும்
அவளது
மாவிலை கொட்டும்
அள்ளி மாளாது
பாளைகள் விமானமாய் பறக்கும்
பயிர்கள் தீயும்
வீட்டுப் பெண்களின் ஓலம்.
புழுதி மழையில்
பொன்னாடை சூடித் திணறும்
பூமி.
வாழை முறிந்து நிலத்தில் தவள
முற்றாத காய்களும்
வெம்பிப் பழுத்தது
என் வீட்டுச் சோகம்.
‘ஆடிகாற்றுக்கு அம்மியும்
பறக்குமாம்’
சும்மாவா சொன்னார்கள்.
எம்.கே.முருகானந்தன்
0.00.0

தலை சாய்க்க இடமொன்று

பதிவின் வடிவம்

தலை சாய்க்க
இடமொன்று தேடியலைவது
என்றென்றும் முடியாத
தொடர் கதை.

20180826_153322

தாயின் வயிற்றிலிருந்து
உந்தி வந்ததுமே
அவள் மடியில் தலைசாய்க்க
உந்தும் மனம்

போரின் வெந்தணலில்
வீடிழந்து ஊர் துறந்து
உற்றார் உறுவுகளும் அறுந்தொழிய
நாடும் இழந்து
தலை சாய்க்க
இடமொன்று தேடியலைந்தது
நம்மினத்தின்
துயர் சரிதம்

ஆசிரியரின் அறுவை தாங்காது
தலை சாயும்
மேசையில்
வாத்தியின் பிரம்பு
பதம் பார்க்கும் வரை

காதலியின் தோளில்
மறைவாகத் தலை சாய்த்தல்
சொர்க்கத்தில் சிறகு விரிய வைக்கும்

பிணிப் படுக்கையில்
முதுமைத் தலை சாய்த்தல்
விம்மி அழ வைக்கும்
தாங்க முடியா நரகம்

உற்றார் உறவினர் கதறியழ
பாடையில் தலை சாய்த்தல்
வாழ்வில் இனியொரு போதும்
பலிக்க முடியாத
இறுதி ஆனந்தம்.

எம். கே.முருகானந்தன்

(தலை சாய்க்க இடமொன்று தேடும் சருகின் புகைப்படம் யாழ் பொது நூலகத்தில்)

கடலோரம் காலதேவன்

பதிவின் வடிவம்

கடல் அலைகள் ஒய்யாரமாய் வீசும்
பளிங்கு மணலின் ஒத்தடத்தில்
பாதங்கள் சிலிர்க்கும்
ஒளிச்சு பிடிச்சு விளையாட்டில்
கோலங்கள் வரைந்து மகிழும்
சிறு நண்டுகள்
வண்ணத் தீந்தைகளை
வானில் அள்ளி வீசி
ஓளிர்வான் ஆதவன்
பிரித்தானிய
கடலோர கவலரண்களை
மண்ணில் புதைத்து
வெற்றிச் சிரிப்பில்
காலதேவன்.

அறுபதுகளில் சிறுவனாய்
இந்த மண்ணில் பாதம் பதித்தவன்
எழுபது வயதில்
பேரனின் மண்விளையாட்டில்
தன்னிலை மறந்து
ஆனந்த நடமாடினான்
நிலாவெளி கடற்கரையில்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

வீதி சுத்திகரிப்பாளன்

பதிவின் வடிவம்

கோபப்படுகிறான்
வீதி சுத்திகரிப்பாளன்

15037063_10157811715965268_6359385471291799087_n

வீட்டுக் கழிவுகளை
வீசுகிறாய் வீதியோரம்
நாற்றம் நாசை அடைக்க
கழிவுகளில் பெருகும்
கிருமிகள்
பரப்பும் நோய்களை
கால்நடைகள் மாளும்
பொலித்தீன் அடைத்து.

சுத்திகரிக்கும் எமக்கோ
ஊழியம் சொற்பம்
வசதிகளும் இல்லை
சுகாதாரமாக தொழில் செய்ய
ஏசுகிறாய் ஒருமையில்
கெளரவம் அறவே கிடையாது.

கோபப்படுகிறான்
வீதி சுத்திகரிப்பாளன்
நாறும் நகரம்
அவன் தொழில் மறுத்தால்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

பட்டம் விட்டார் பாதம் தொலைத்தார்

பதிவின் வடிவம்

பட்டம் விட்டார்
பாதம் தொலைத்தார்
வானம் பார்த்தே பட்டம்
ஏற்றினர்
மண்ணைப் பார்த்தல்ல
அதுவே இயல்பு

வாடைக் காற்று வீசியது
விண் பூட்டிய பட்டத்தின்
இன்னிசைக் கூவல்

கூவக் கூவக் கூவ
ஏற்றும் மும்மரத்தில்
தன்னை மறந்தார்
தன் பாதம் மறந்தார்.
கண்ணாடி கிழித்து கீற
குருதி சொரிய வந்தார்.

தையல் போட்ட கால்ப் புண் ஆற
வாரம் ஒன்றேனும் செல்லும்
அது வரை
பட்டமும் இல்லை படிப்பும் இல்லை
வேதனையுடன்
காலம் கடத்த வேண்டியது

அவதானம் தேவை
பட்டம் ஏற்றப் போறவர்களே.

எம்.கேமுருகானந்தன்

வல்லைப் பாலம்

பதிவின் வடிவம்

எத்தனை உயிர்கள் மாய்ந்தன
இந்த வெளியில்
எத்தனை குண்டுகள்
தகர்த்தன இப் பாலத்தை..
அத்தனை இலகுவில்
மறந்து போகுமா
போர் தின்ற
அந்தக் கரிய நாட்கள்

 

Vallai Bridge- வல்லை பாலம்

ஹெலிகள் துரத்த
விமானங்கள் விரட்ட
சன்னங்கள் சிதற
மரங்களின் பின்னும்
மதகுகளிலும்
அடைக்கலம் தேடிய
மரண தேவன்
சிம்மாசனம் அமர்ந்த
காலங்கள்
மறந்து போகுமா?

வலிகாமத்தையும்
வடமராட்சிசையும்
இணைக்கும்
உறவுப் பாலம் இது.

வல்லைப் பாலம்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0