Category Archives: கவிதை

கடலோரம் காலதேவன்

பதிவின் வடிவம்

கடல் அலைகள் ஒய்யாரமாய் வீசும்
பளிங்கு மணலின் ஒத்தடத்தில்
பாதங்கள் சிலிர்க்கும்
ஒளிச்சு பிடிச்சு விளையாட்டில்
கோலங்கள் வரைந்து மகிழும்
சிறு நண்டுகள்
வண்ணத் தீந்தைகளை
வானில் அள்ளி வீசி
ஓளிர்வான் ஆதவன்
பிரித்தானிய
கடலோர கவலரண்களை
மண்ணில் புதைத்து
வெற்றிச் சிரிப்பில்
காலதேவன்.

அறுபதுகளில் சிறுவனாய்
இந்த மண்ணில் பாதம் பதித்தவன்
எழுபது வயதில்
பேரனின் மண்விளையாட்டில்
தன்னிலை மறந்து
ஆனந்த நடமாடினான்
நிலாவெளி கடற்கரையில்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

Advertisements

வீதி சுத்திகரிப்பாளன்

பதிவின் வடிவம்

கோபப்படுகிறான்
வீதி சுத்திகரிப்பாளன்

15037063_10157811715965268_6359385471291799087_n

வீட்டுக் கழிவுகளை
வீசுகிறாய் வீதியோரம்
நாற்றம் நாசை அடைக்க
கழிவுகளில் பெருகும்
கிருமிகள்
பரப்பும் நோய்களை
கால்நடைகள் மாளும்
பொலித்தீன் அடைத்து.

சுத்திகரிக்கும் எமக்கோ
ஊழியம் சொற்பம்
வசதிகளும் இல்லை
சுகாதாரமாக தொழில் செய்ய
ஏசுகிறாய் ஒருமையில்
கெளரவம் அறவே கிடையாது.

கோபப்படுகிறான்
வீதி சுத்திகரிப்பாளன்
நாறும் நகரம்
அவன் தொழில் மறுத்தால்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

பட்டம் விட்டார் பாதம் தொலைத்தார்

பதிவின் வடிவம்

பட்டம் விட்டார்
பாதம் தொலைத்தார்
வானம் பார்த்தே பட்டம்
ஏற்றினர்
மண்ணைப் பார்த்தல்ல
அதுவே இயல்பு

வாடைக் காற்று வீசியது
விண் பூட்டிய பட்டத்தின்
இன்னிசைக் கூவல்

கூவக் கூவக் கூவ
ஏற்றும் மும்மரத்தில்
தன்னை மறந்தார்
தன் பாதம் மறந்தார்.
கண்ணாடி கிழித்து கீற
குருதி சொரிய வந்தார்.

தையல் போட்ட கால்ப் புண் ஆற
வாரம் ஒன்றேனும் செல்லும்
அது வரை
பட்டமும் இல்லை படிப்பும் இல்லை
வேதனையுடன்
காலம் கடத்த வேண்டியது

அவதானம் தேவை
பட்டம் ஏற்றப் போறவர்களே.

எம்.கேமுருகானந்தன்

காலமானார், காரணம் புரியவில்லை

பதிவின் வடிவம்

தரையில் கிடந்தவரை
பாடையில் கிடத்தினேன்
காலமாயிருந்தார்
காரணம் புரியவில்லை

14907164_10157759797530268_944012724125861820_n

கணக்கின்றி மதுவருந்தி
கருகியதோ ஈரல்
புகைத்துப் புகைத்து
சுவாசப்பை பறிபோனதோ
வாய் சிவக்க
சொதப்பிய தாம்பூலம்
புற்றெனப் பற்றியதோ

தறுதலைப் பாலுறவில்
தகர்ந்து கேடயம்
எய்ட்ஸ் எனச் சிதைத்ததுவோ
கொறித்த துரித உணவுகள்
கொலஸ்ரோலெனப் படிந்து
மாரடைப்பை வரவேற்றதோ

எதுவானாலும் எமக்கென்ன ?
ஆழ்ந்த இரங்கல்கள் போட்டு விட்டு
அடுத்த வேலையை
பார்க்க வேண்டியதுதானே!!

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

சற்றே ஒளிவதற்கு இடந் தருவாயா காதல் பேச?

பதிவின் வடிவம்

கரையோடும் இரயில்
ஒரு பக்கம்

அலை வீசும் கடல்
மறுபக்கம்

காலாற நடைபோடும்
மாந்தர்
உவர் மணல் மீது

20141106_170940-001

தரையெங்கும்
பசுமை போர்த்தும்
கொடியிடை அடம்பன்

தனிமைக்கு இடமேது ?

தஞ்சம் தருவாயா
தென்னங் கன்றே !!
சற்றே ஒளிந்து
காதல் பேச.

எம்.கே.முருகானந்தன்

கொல்லப்பட்ட மாந்தரும் தப்பிய நாய்களும்

பதிவின் வடிவம்

12799407_10156599624205268_5316999257291295311_n

தெருவோரம் இவர் போல
பலருண்டு
பசி தீர்க்க
கிடைத்திடுமா ஏதேனும்
அலைந்திடுவார்
தினந்தோறும்
நகர் நீளம்.

பசி மிகுந்து உருவேற
மதி கலங்கும
தினெவெடுக்கும்
கடித்துதறிப்
பதம் பார்க்க.

அசண்டையாய்
அலைவோரின்
கால்கள் இரையாகும்.
பாவம்!
கடியுண்டோர் பாடு.

கடியுண்ட வேதனையுடன்
விசர் நாய்க் கடி
தடுப்பூசி ஆறும்
ஏற்புத் தடை ஊசியும்
வலி பெருக்கும்
போனசாக.

விசர் நாய்கள் போல
சக ஜீவிகளை
கொன்றவர்கள்
இது சகசம்
போரில் என்றார்கள்

இருந்தாலும்
உயிர் பறிக்கும்
தெரு நாய்களை கொல்வது பாபம்
கபடத் தடைப் செய்த
காருண்யப் புதுமை
இந்த நாட்டில் மட்டும்தான்.

செவிடன் காதில் ஊதிய
சங்காயிற்று
மதங்கள் போதித்த
கொல்லாமை

எம்.கே.முருகானந்தன்

ஆடிக் கூழ்

பதிவின் வடிவம்

ஆடிப் பிறப்புடன்
காலை விடிந்தது
ஆனந்தம் ஆனந்தம்
தோழர்களே

11700874_10155823433020268_1113226814005808088_n

ஆடிக் கூழ் இடை
தேங்காய் சொட்டுகளும்
பயறு மணிகளும்
நொறுக்கிடுவது
அச்சச்சோ
அத்தனை சுவை
சொல்லி அடங்குவதில்லை

ஆடிக் கூழுடன்
நாளைப் புலர்ந்திடச்
செய்த திருமதி ஜெயராசா
அவர்களுக்கு
நன்றிகள்

“ஆடிப் பிறப்பிற்கு
நாளை விடுதலை ”
சோமசுந்தரப் புலவரின்
பாடலைப் பாடி
ஓடித் திரிந்த காலங்களின்
நினைவுகளுடன்
பருத்தித்துறையில்
பாரம்பரிய வாழ்வு
இனிக்கிறது.

0.00.0