Category Archives: புகைப்படம்

பிணியென எண்ணி மாளாதீர்

பதிவின் வடிவம்

எழுந்தால் தலைவலி
சரிந்தால் நெஞ்செரியும்
பேசினால் இளைக்கும்
பெய்தால் சுணைக்கும் மூத்திரம்
உண்டால் வயிற்று ஊதல்

SDC14788-001

கணமும் நிதமும்
நோய் பிணியென
அரட்டாதீர்
சுற்றமும் கழன்று ஓடும்
நட்பும் கலைந்துவிடும்

SDC14784-001
உள்ள நோயல்லாம்
வாய் ஓயாமல்
சொல்லுவர் பலருக்கும்
இல்லை நோய் உடலில்
புழுத்துக் கிடப்பது மனம்தான்

SDC14785-001
வாய்விட்டுச் சிரியுங்கள்
மனம் விட்டுப் பேசுங்கள்
மனிதரை நேசியுங்கள்
அணைக்கக் கை நீட்டுங்கள்
பறந்தோடும் நோயல்லாம்

20131203_081928-001

எனது பேஸ்புக் பக்கத்தில் வெளியான கவிதை

புகைப்படங்கள் :- நோயுற்ற செடிகளும். மீண்டெழுந்த செடியும்

எம்.கே.முருகானந்தன்

00.0.00

Advertisements

அடக்கும் சிறையை உடைக்கும் திமிருடன் அடம்பன்

பதிவின் வடிவம்

கரையெங்கும் கொடி விரித்து
தாய் மண்ணில் வேர் பாய்ச்சி
தடையின்றிப் பரந்தலைந்தவளை
அலங்காரச் சட்டிக்குள்
ஏய்த்துச் சிறையிட்டனர்
எங்கிருந்தோ வந்து
திடலைத் தமதாக்கி
கடைவிரித்தோர்

முடக்கிய தன் வாழ்வை
விலங்குடைத்துத்
தளிர் விரித்து
தரை செழிக்க வேரூன்றி
இனம் பெருக்கி
திமிர் அடக்கத்
திரளும்
காலம் வரும்
விரைந்தே

untitled-001

மற்றொரு பதிவு:- வெளிச்ச வீடும் அடம்பன் கொடியும்

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.000.0

மேகங்களே மேகங்களே இன்னும் தாமதம் ஏன்?

பதிவின் வடிவம்

மேகங்களே மேகங்களே
வெண் மேகங்களே வெண் மேகங்களே
விரைந்தெங்கே போகின்றீர்
பறந்து சோர்ந்த சிறகுகளுக்கு
ஓய்வு தேவையென
வேதனை மேவினால்
மலை முகடுகளில்
சற்று தரிந்திருங்களேன்.
Photo1300-001
வெண் மேகங்களே வெண் மேகங்களே
விரைந்தெங்கே போகின்றீர்
சூல்கொண்ட காற்று
சற்று அடங்கிவிட்டால்
நீங்களும் அசையாது நிற்பீர்
வேகங்கொண்டு விரைந்தடித்தால்
கால்களும் மனதை மீறி
வேகங் கொள்ளும்
Photo1301-001
மேகங்களே மேகங்களே
ஓய்நதது போதும்
ஓடிச் செல்லுங்கள்
காய்ந்த மாடாய் காத்திருக்கும்
மனத்தின் வேட்கையை
அவளிடம் சொல்லுங்கள்
Photo1299-001
மேகங்களே மேகங்களே
இன்னும் என்ன தாமதம்?

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.0.0.00.0.0.0

தைப்பொங்கல் பட்டம்

பதிவின் வடிவம்

அனைவருக்கும் எனது இனிய தைப்பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்.

பட்டம் ஏற்றுபவர்களுக்கு
தைப்பொங்கலுக்காகக் காத்திருப்பார்கள்.
அக் காலம் விசேடமானது.
வாடைக்காற்று வீச
வானில் மேலெழுந்து
பாயும் பட்டங்கள்
பட்டாம் பூச்சிகளாகமின்னிடும்
அழகு வார்த்தைகளில் அடங்காது.
குழந்தைகளாக பட்டம் ஏற்றிய நினைவுகள்
பட்டங்கள் மேலெழுந்து
பறப்பது போலக் கிளர்ந்த எழும்.

கவிஞர் யாழ்ப்பாணனனது கவிதை ஒன்றை இங்கு பகிர்கிறேன்.

SDC12893-001

பட்டம் ஒன்று பறக்குது பார்
பனையின் உயர நிற்குது பார்
வெட்டவெளியில் விந்தையுடன்
விளையாட்டுக்கள் புரியுது பார்

DSC02891-001
குத்துக் கறணஞ் சிலபோடும்
குதித்துக் கிளம்பி வானேறும்
பத்து முழுத்துப் பாம்பெனவே
பாங்குடன் நின்றும் அசைந்தோடும்.

SDC14084-002
தம்பி வந்து பட்டம் பார்
தாவிக் குதிக்கும் அதுவோ பார்
நம்பி உனது கைதனிலே
நானுங் கயிற்றைத் தரமாட்டேன்.

SDC12909-001
ஐயோ எனது பட்டமெங்கே
அறுத்துக் கொண்டே ஓடுதடா
கையோடிங்கு சில முழத்துக்
கயிறுதானே காணுதடா.

DSC02892-001

இது கவிஞர் யாழ்ப்பாணனனது கவிதை.

எனது பிறந்த ஊரான வியாபாரிமூலைச் சேர்ந்த திரு.வே.சிவக்கொழுந்து என்ற பெயருடைய அவரது கவிதை நூலான ‘மாவைக்கு மாலை” யிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

நூல் வெளியானது ஆகஸ்ட 1948 ல் ஆகும்.

SDC14209-002

0.0.0.0.0.0.00

காதலிப்போம்! தாவரங்களை

படம்

ஒளிரும் பிரகாசமாக
நீல வானம் மேலே
பசுமை மரங்கள் அருகே
மனதிற்கு இனிய நண்பராக
நெருங்கி வருகிறார்கள்
திளைத்து நீந்துவோம்
வசந்தம் பொங்கும்
வாழ்வில்.

கருகிப் பொசுங்கிடாது
காத்துப்
பூவுலகில்
பசுமையை பேண
பதியலிடுவோம்
புதிது புதிதாக நாட்டுவோம்.
பாசனம் செய்வோம்
காதலிப்போம்
தாவரங்களை

0.0.0.0.0.0

இலைமீது படிந்திற்ற மாசகற்ற மழை நீரால் ….

பதிவின் வடிவம்

மாநாகரின் தெருநிறைத்து
வாகனங்கள்
பொழுதடங்க ஓடும்.
அது உண்டு கழித்திட்ட
கருவாயு குதம் பிரிந்து
வளி எங்கும் நோய் கொடுக்கப் பரவும்.

உயிர்வாழ
மாசுண்ணும் தாவரங்கள்
உயிர் வாய்வை
வளியெங்கும்
இரவெல்லாம் நிறைக்கும்.
அதைச் சுவாசிக்கும் உயிரினங்கள்
களிகொண்டு
பலவாகப் பெருகும்.

மிதந்தெழுந்த குளிர்காற்று
வெண்முகிலைத் தழுவ
சூல் கொண்டு கரு தாங்கி
மழைமேகம் ஆகும்.
அது பொழிந்த மழைநீரால்
பூவுலகு செழித்தோங்கி வாழும்.

தெருத்தூசி படிந்து அழுக்குறையும்
கொடி செடியின் மாசகற்ற
மழை நீரால் முடியும்.
அகமெங்கும் மாசுற்று
தூஷணையைப் பொழியும்
பாழ் மனம் தன்னைச்
சீர் செய்ய இங்கெவர்க்கு முடியும்?

மனதொடுக்கும் உளப் பயிற்சி
மனதூண்றிக் கைப்பிடித்தால்
உலகுள்ள உளமனைத்தும்
நிர்மலமாய் ஒளிரும்.

0.0.0.0.0.0.0

எம்.கே.முருகானந்தன்.

நகர் வாழ்வின் அலங்கோலம் இதில் வாழாது…

பதிவின் வடிவம்

நகர் வாழ்வின் அலங்கோலம்

இதில் வாழாது புரியாது

உடலெல்லாம் பெரும் புண்கள்

தொழுநோயாக பரந்தோங்க

பட்டாடைக் கலர் பூசும்

வெளிப்பூச்சு அலங்காரம்.

வெளியிருந்து பார்க்கையில்

அழகோ கொள்ளை

உள்நுழைந்தால் உயிர் வாழக்

காற்றேயில்லாத சிறைக் கூடம்.

தெரு வாழும் மரத்தின் சுதந்திரமும்

கிட்டாதாவென மனம் ஏங்கும்..

எம்.கே.முருகானந்தன்.

0.0.0.0.0