Tag Archives: நினைவுகளில் நிரந்தரமாய்

தென்னையும் பனையும் வேம்பும் வான் அளையக்..

பதிவின் வடிவம்

தென்னையும் பனையும்
நெடு வளர்ந்து
வேம்புடன் இணை சேர்ந்து
வான் அளையக் கை நீட்டும்.
மலைவேம்பு  இலையசைத்து
நலமா எனச் சுகம் கேட்கும்.
இலை சுருட்டிக் குழலாக்கி
விசில் ஊதப்
பூவரசு சிரசசைத்து
வரவேற்கும்

வெண்மேகம் திமிர் பிடித்து
விரைந்தோடும்
வான் எட்ட.
கைக்கெட்டாது ஒருபோதும்
அதுவென உணராது.
உயர்ந்தேகும் வெண் மஞ்சு
குளிர் காற்றால்
உடல் கறுத்துத்
தரையிறங்கும்.

தெருவெங்கும் பாய்ந்தோடும்
மழைநீரில் கால் அளைந்து
விளையாடிய காலமதில்
கடதாசி அகப்பட்டால்
அதை மடித்துக் கப்பலாக்கி
தொலைபயணம் புறப்படுவோம்
கற்பனைக் கடல் மீதே.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.0.0.0.0.0.0.0

Advertisements

பட்டி திரும்பிய பசுக்களும் பால் குடித்த நினைவுகளும்

பதிவின் வடிவம்

“எழும்படா மேனை
பால்க் கோப்பியைக் குடியடா..”
அம்மம்மா உலுப்புவாள்
குளிரடங்க கிழி சாரத்துள்
உடல் குறட்டி கால் மடித்து கிடப்பேன்.
காலைக் கனவுகளைக்
கலைக்க மனதின்றிக்
படுக்கைப் பாயில்
கிடக்கும் நேரம்.

பட்டி திரும்பிய பசுக்கள்

அம்மையா கறந்த பால் அது.
ஜொலிக்கும் தங்கமென
மினுக்கிய செம்பில்
மடி தடவி
முலை பிசுக்கி நுரை தள்ள
செம்பு நிறையக்
கறந்தெடுப்பார்.
சூரியன்
காத்திருப்பான் அந்நேரம்
கீழ்வானில் தலைநீட்ட .

பின்னொருகாலம்

கண்விழித்து முகம் கழுவ
தெருப்படலை முணுமுணுக்கும்
பாற்காரன் மணியொலியில்.
பாற்சட்டி கழுவி வைத்து
அடுப்படியில் காத்திருப்பாள்
என் அம்மா.

இன்று

உடல் வளைத்து இவளெழுந்து
ப்ரிட்ஸ் திறக்க
குளிலுறைந்த
பால் பைக்கறின்
ஐஸ் உருகும்.
சுடுவெயில் மேல்தழுவ
என் குறட்டை
ஊரெழுப்ப சங்கூதும்
அந்நேரம் .

எம்.கே.முருகானந்தன்.

0.0.0.0.0.0.0.0