Tag Archives: புகைப்படம்

கறை படிந்த ……..

பதிவின் வடிவம்

கறை படிந்த கைகள்
கறை படிந்த மனது
கறை படிந்த வாழ்வு
கறை படிந்த நட்பு
கறை படிந்த காதல்

சுமப்பது எத்தனை எத்தனை
கறைகளை
எத்தனை கறைகள் படிந்த போதும்
அத்தனையும் அடியில் அமுக்கி
அப்பாவி மனிதனாக
ஊர் போற்றும் பெரியோனாக
அசாடபூதி வேடம் அத்தனையும் தரித்து
உத்தமனாக வலம் வரும் மனிதா

எத்தனை காலம்
வேடம் கட்டி ஆடப் போகிறாய்
பழுத்து விழும் காலம்
தொலைவில் இல்லை
மறந்து விடாதே.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

தலை சாய்க்க இடமொன்று

பதிவின் வடிவம்

தலை சாய்க்க
இடமொன்று தேடியலைவது
என்றென்றும் முடியாத
தொடர் கதை.

20180826_153322

தாயின் வயிற்றிலிருந்து
உந்தி வந்ததுமே
அவள் மடியில் தலைசாய்க்க
உந்தும் மனம்

போரின் வெந்தணலில்
வீடிழந்து ஊர் துறந்து
உற்றார் உறுவுகளும் அறுந்தொழிய
நாடும் இழந்து
தலை சாய்க்க
இடமொன்று தேடியலைந்தது
நம்மினத்தின்
துயர் சரிதம்

ஆசிரியரின் அறுவை தாங்காது
தலை சாயும்
மேசையில்
வாத்தியின் பிரம்பு
பதம் பார்க்கும் வரை

காதலியின் தோளில்
மறைவாகத் தலை சாய்த்தல்
சொர்க்கத்தில் சிறகு விரிய வைக்கும்

பிணிப் படுக்கையில்
முதுமைத் தலை சாய்த்தல்
விம்மி அழ வைக்கும்
தாங்க முடியா நரகம்

உற்றார் உறவினர் கதறியழ
பாடையில் தலை சாய்த்தல்
வாழ்வில் இனியொரு போதும்
பலிக்க முடியாத
இறுதி ஆனந்தம்.

எம். கே.முருகானந்தன்

(தலை சாய்க்க இடமொன்று தேடும் சருகின் புகைப்படம் யாழ் பொது நூலகத்தில்)

கடலோரம் காலதேவன்

பதிவின் வடிவம்

கடல் அலைகள் ஒய்யாரமாய் வீசும்
பளிங்கு மணலின் ஒத்தடத்தில்
பாதங்கள் சிலிர்க்கும்
ஒளிச்சு பிடிச்சு விளையாட்டில்
கோலங்கள் வரைந்து மகிழும்
சிறு நண்டுகள்
வண்ணத் தீந்தைகளை
வானில் அள்ளி வீசி
ஓளிர்வான் ஆதவன்
பிரித்தானிய
கடலோர கவலரண்களை
மண்ணில் புதைத்து
வெற்றிச் சிரிப்பில்
காலதேவன்.

அறுபதுகளில் சிறுவனாய்
இந்த மண்ணில் பாதம் பதித்தவன்
எழுபது வயதில்
பேரனின் மண்விளையாட்டில்
தன்னிலை மறந்து
ஆனந்த நடமாடினான்
நிலாவெளி கடற்கரையில்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

இரு சிறகுள்ள உயிருள்ள விமானம்

பதிவின் வடிவம்

இன்று எனது டிஸ்பென்சரிக்கு வந்த
இரு சிறகு விமானம்.

உயிருள்ளது.

வண்ணத்து பூச்சியை ஒத்த பூச்சி.
வெள்ளை நிறம்
மேலே சிகப்பு போர்டர்
அகண்ட இரு வெண் சிறகுகள்
சிறகு போன்ற இரு உணர் கொம்புகள்.

நடுவில் தாடி வைத்த தாத்தா உருவம் என கற்பனை சிறகடித்தது.

இது என்ன பூச்சி?
ஒரு வகை moth தானே.
பெயர் தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்.

“இது ஒருவகை விட்டில் பூச்சி ( moth ).
உணர்கொம்பு சிறகு போன்றது ,
ஓரிடத்தில் அமரும் போது செட்டைகள் விரிந்து இருக்கும்.
வண்ணத்துப் பூச்சியின் செட்டைகள் ஒன்று சேர்ந்து இருக்கும்.”

என்கிறார் அருணாசலம் சோமாஸ்கந்தர் ஆசிரியர் எனது முகப்புத்தகத்தில்.

“Luna moth (Actias Luna)” பத்மாசனி. அதுவும் முகப்புபுத்தகத்தில் தான்.

உங்கள் கருத்து என்ன?

0.00.

வீதி சுத்திகரிப்பாளன்

பதிவின் வடிவம்

கோபப்படுகிறான்
வீதி சுத்திகரிப்பாளன்

15037063_10157811715965268_6359385471291799087_n

வீட்டுக் கழிவுகளை
வீசுகிறாய் வீதியோரம்
நாற்றம் நாசை அடைக்க
கழிவுகளில் பெருகும்
கிருமிகள்
பரப்பும் நோய்களை
கால்நடைகள் மாளும்
பொலித்தீன் அடைத்து.

சுத்திகரிக்கும் எமக்கோ
ஊழியம் சொற்பம்
வசதிகளும் இல்லை
சுகாதாரமாக தொழில் செய்ய
ஏசுகிறாய் ஒருமையில்
கெளரவம் அறவே கிடையாது.

கோபப்படுகிறான்
வீதி சுத்திகரிப்பாளன்
நாறும் நகரம்
அவன் தொழில் மறுத்தால்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

கழிந்தன

பதிவின் வடிவம்

கழிந்தன நாட்கள்

வீசியெறிந்த கூழ் முட்டைகளாக

கசங்கிய கடதாசி தாள்களாகவும்.. ..

மட்டை போட்டு மூடி

பத்திரமாக பாதுகாத்தவையும் இருக்கிறது தான்.

இறக்கை கட்டி பறந்த

வானமே எல்லையென சுகித்த பொழுதுகளும்

இல்லாமல் இல்லை.

புதிய நாள் பிறக்கிறது

புது வருடமென நாமம் சூட்டி

கசப்பதும் கண்ணீர் மல்க வைப்பதும்

நாவூற சுவைப்பதும் மகிழ்வதும்

விதியின் கையில் இல்லை

இறைவன் எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டவனும்

அருள் பொழிய மாட்டான்.

ஆவதும் அழிவதும்

சிரிப்பதும் அழுவதும் எம் கையில்

மட்டும் தான்

இனிய புத்தாண்டு ஆகட்டும்

உங்கள் முயற்சியில்

வாழ்த்துகள்

எம். கே.முருகானந்தன்

பட்டம் விட்டார் பாதம் தொலைத்தார்

பதிவின் வடிவம்

பட்டம் விட்டார்
பாதம் தொலைத்தார்
வானம் பார்த்தே பட்டம்
ஏற்றினர்
மண்ணைப் பார்த்தல்ல
அதுவே இயல்பு

வாடைக் காற்று வீசியது
விண் பூட்டிய பட்டத்தின்
இன்னிசைக் கூவல்

கூவக் கூவக் கூவ
ஏற்றும் மும்மரத்தில்
தன்னை மறந்தார்
தன் பாதம் மறந்தார்.
கண்ணாடி கிழித்து கீற
குருதி சொரிய வந்தார்.

தையல் போட்ட கால்ப் புண் ஆற
வாரம் ஒன்றேனும் செல்லும்
அது வரை
பட்டமும் இல்லை படிப்பும் இல்லை
வேதனையுடன்
காலம் கடத்த வேண்டியது

அவதானம் தேவை
பட்டம் ஏற்றப் போறவர்களே.

எம்.கேமுருகானந்தன்

வல்லைப் பாலம்

பதிவின் வடிவம்

எத்தனை உயிர்கள் மாய்ந்தன
இந்த வெளியில்
எத்தனை குண்டுகள்
தகர்த்தன இப் பாலத்தை..
அத்தனை இலகுவில்
மறந்து போகுமா
போர் தின்ற
அந்தக் கரிய நாட்கள்

 

Vallai Bridge- வல்லை பாலம்

ஹெலிகள் துரத்த
விமானங்கள் விரட்ட
சன்னங்கள் சிதற
மரங்களின் பின்னும்
மதகுகளிலும்
அடைக்கலம் தேடிய
மரண தேவன்
சிம்மாசனம் அமர்ந்த
காலங்கள்
மறந்து போகுமா?

வலிகாமத்தையும்
வடமராட்சிசையும்
இணைக்கும்
உறவுப் பாலம் இது.

வல்லைப் பாலம்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

குளிப்பு

பதிவின் வடிவம்

36944781_10160896683340268_3493633622424944640_n“தண்ணியிக்கை கூத்தடிச்சு இவனுக்கு சளிபிடிச்சுப் போட்டுது.”

“பைப் தண்ணியோடைதான் எந்த நேரமும் விளையாட்டு. காய்ச்சல் வந்திடுத்து.”

” ஒரு நாளைக்கு எத்தனை தரம் குளிக்கிறான். சொன்னால் கேக்கிறானே”

அம்மா அப்பா மார் குற்றம் சொல்லிச் சொல்லி வாய் வலிச்சதுதான் மிச்சம்.

நெருப்பு துகள்களை ஆதவன் அள்ளி வீசும் யாழ் மண்ணில் எத்தனை தரம் குளித்தாலும் வெக்கை தணியாயாது.

ஆனால் பின்னவல சரணாலயத்தில் இருக்கும் இந்த யானைகளும் குளிக்கின்றன தினமும். இரண்டு மூன்று வேளைகளாவது.

அப்போதும் ஆசை அடங்குவதில்லை.

இந்த நிலையில் தடிமன் வந்தாலே ஒரு கிழமைக்கு தண்ணியை அண்டாத சீவனுகளும் எம் மத்தியில் இருக்கவே செய்கின்றன.

புண் வந்தாலும் நனைக்கக் கூடாது என்று நம்பிற சனத்திற்கும் இன்றுவரை குறைச்சல் இல்லை.

மூக்குக்கு கிளிப் போட்டால் தான் கிட்ட நெருங்க முடியும்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0

அதிசுதந்திர ஜீவிகள்..

பதிவின் வடிவம்

மந்த மாருதம் வீசும்
அந்தி மாலை நேரம்
தெரு விளக்குகள் மெல்லென
உயிர்த்தெழும் கோலம்

 

பூம் பூம் ஒலியெழுப்பி
இரு சில்லு வாகனங்கள்
உறுமிப் பறந்தோடும்
பறவைகள் போலவே
கூடு சேர்ந்து குலவி மகிழ்ந்திட
பறந்தோடும் மாந்தர்கள்.

புட்டியும் கையுமாக
புளித்த கள்ளின்
ஏப்பம் ஒலிக்க
அடுத்த போத்தலை
கையிலெடுக்கும்
பெருங் குடியர்கள்..

பொக்கற்றில் சில்லறையும் இன்றி
பயணிப்பதற்கு ரயிலுமின்றி
புகையிரத ஊழியரின்
தன்னல வேலை ஒறுப்பில்
வீடு செல்ல நாதியற்று
வீதியில் உறங்க வேண்டிய கதியில்
சீசன் டிக்கற் தொழிலாளர்கள்.

பணிப் பகிஸ்கரிப்பில் தொலைந்தவர்களுக்காக
மருத்துமனைகளில் தவமிருக்கும்
பிணியாளிகள்

இம்மென்றால் ஸ்டிரைக்
அம்மென்றாலும ஸ்டிரைக்
மக்கள் பணத்தை உறிஞ்சி
மக்களுக்கே ஆப்பு வைக்கும்
அதி சுதந்திர ஜீவிகள்.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.00.0